D e zalving in Bethanië Markus 14
En toen Hij in Bethanië was, in het huis van Simon de melaatse, kwam er, toen Hij aanlag, een vrouw (maria zus van lazarus?)met een albasten fles met zuivere, kostbare narduszalf en nadat zij de albasten fles gebroken had, goot zij hem uit op Zijn hoofd(johannes ook de voeten).4 En er waren er sommigen die verontwaardigd waren bij zichzelf en zeiden: Waartoe diende deze verkwisting van de zalf?5 Want die had voor meer dan driehonderd penningen verkocht en aan de armen gegeven kunnen worden; en zij vielen scherp tegen haar uit.6 Maar Jezus zei: Laat haar met rust. Waarom valt u haar lastig? Zij heeft een goed werk aan Mij verricht.7 Want de armen hebt u altijd bij u en wanneer u wilt, kunt u hun weldoen, maar Mij hebt u niet altijd.8 Zij heeft gedaan wat zij kon; zij heeft van tevoren Mijn lichaam gezalfd voor de begrafenis.9 Voorwaar, Ik zeg u: Overal waar dit Evangelie gepredikt zal worden in heel de wereld, zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden over wat zij gedaan heeft.10 En Judas Iskariot, een van de twaalf, ging weg naar de overpriesters om Hem aan hen over te leveren.11 En toen zij dat hoorden, verblijdden zij zich en beloofden zij hem geld te geven. En hij zocht naar een geschikte manier om Hem over te leveren.
Mensen kijken naar de buitenkant, God kijkt naar het hart.
Wat voor mensen overdreven, verspilling of zelfs onzedelijk kan lijken, kan voor Jezus een daad van diepe liefde en aanbidding zijn.
Maria komt met een albasten kruikje met zeer kostbare nardusolie.
Ze breekt het kruikje en giet de olie over Jezus.
In Johannes: ze zalft Jezus’ voeten en droogt ze af met haar haren.
Voor die cultuur kon dit zeer ongepast en zelfs onzedelijk lijken.
Toch schaamt Maria zich niet voor wat ze doet.
Haar aandacht is niet gericht op de mensen, maar op Jezus.
Komt van wortel van een plantje uit de hymalaia
De olie was meer dan 300 denarie waard.
Dus ongeveer een jaarloon van een gewone arbeider.
Hooglied is er een koppeling met liefde
De kritiek klinkt heel vroom:
“Dit had aan de armen gegeven kunnen worden.”
Zorg voor armen is goed, Verantwoord omgaan met geld is goed.
Maar een juiste uitspraak kan uit een verkeerd hart komen.
Wij zien de handeling; God ziet de motivatie.
Vraag: Beoordeel ik soms de aanbidding van anderen omdat die anders is dan de mijne?
Dit is het centrale beeld.
Zolang het kruikje dicht was:
bleef de olie verborgen;
bleef de geur opgesloten;
kon niemand ervan genieten.
Toen het kruikje brak:
kwam de olie vrij;
verspreidde de geur zich;
werd de kostbaarheid zichtbaar.
Het parfum had een enorme waarde vóór het breken, maar pas door het breken kwam die waarde volledig vrij.
Wat heeft God in ons gelegd?
Tijd, geld, talenten, liefde, gaven, mogelijkheden, onze toekomst
Zolang wij het vasthouden, blijft het “in de kruik”.
Wat kostbaar in ons verborgen blijft, kan pas tot zegen worden wanneer we het aan Jezus geven.
Wat als ze niets had gedaan?
Niet ons lichaam of onze persoonlijkheid, maar bijvoorbeeld:
trots, traditie en religie, behoefte aan goedkeuring, angst voor kritiek, behoefte aan controle, egoïsme, vasthouden aan onze eigen plannen.
Maria was bereid verkeerd begrepen te worden om Jezus te eren. Jezus was belangrijker dan haar zelfbeeld
1 Samuël 16:7
“De mens ziet aan wat voor ogen is, maar de HEERE ziet het hart aan.”
Mensen zagen:
een vrouw;
los haar;
dure olie;
verspilling;
iets ongepasts.
Jezus zag:
liefde;
geloof;
overgave;
aanbidding.
Mensen zien wat iemand doet. God ziet waarom iemand het doet.
Hoe zou Maria’s gedrag vandaag kunnen worden bekeken?
Wees voorzichtig met het beoordelen van het hart van een ander.
Markus 14:8:
“Zij heeft gedaan wat zij kon.” Niet: ze deed alles.
De vraag voor ons:
Wat kan ik doen met wat God mij gegeven heeft?
Niet vergelijken met anderen.
Niet vragen: “Hoe weinig is genoeg?”
Maar:
“Jezus, wat wilt U dat ik geef?”
1. Wat zit er in mijn kruik?
Wat heb ik van God gekregen?
2. Wat houd ik nog vast?
Waar ben ik bang voor om het los te laten?
3. Ben ik bereid de kruik te breken?
Ben ik bereid het volledig aan Jezus te geven?
De geur kwam pas vrij toen de kruik brak.
Zo kan ook ons leven een geur van Christus verspreiden wanneer wij ophouden alles voor onszelf vast te houden.
Mensen kijken naar de buitenkant.
God kijkt naar het hart.
En wanneer God in ons hart liefde voor Jezus ziet is aanbidding nooit verspilling.